Amsterdam - Op 11 juni a.s. om 11.00 uur vindt op de Canadese begraafplaats in Groesbeek een bijzondere herdenkingsbijeenkomst plaats ter ere van de gevallen Canadese soldaat George Taylor.
Taylor was één van de vele duizenden indianen die meevochten aan de kant van de geallieerden tijdens de Tweede Wereldoorlog. In totaal 25.000 indiaanse soldaten deden aan de gevechten mee en 25.000 indiaanse mannen en vrouwen werkten in de oorlogsindustrie. Als militair hebben zij een belangrijke rol gespeeld. Zo werden ze getraind om hun eigen taal als geheimcode te gebruiken of werden ingezet als sluipschutter vanwege hun schietervaring bij de jacht. Over hun deelname aan de strijd in Europa tijdens de oorlog is nog maar weinig bekend. Op de Canadese begraafplaats in Groesbeek liggen in totaal 24 indianen begraven.

Soldaat Taylor maakte in de Tweede Wereldoorlog deel uit van het 2e Medium Regiment Royal Canadian Artillery en sneuvelde in 1945. Betrokkenen en familie in Canada gaan nu het plan uitvoeren om soldaat Taylor te gedenken en hem de Aboriginal Medal of Honour te brengen die hem eerder door de Canadese autoriteiten is verleend. De ceremonie op 11 juni a.s. wordt
opgeluisterd door de Wshkiigamong Women Hand Drum Group and a Traditional Dancer, en bijgewoond door de familieleden van Taylor en Healer Woman-Therapist, Laura Catherine Marks, die in Canada en Afrika bekend is vanwege haar inzet voor slachtoffers van oorlog, ethnocide, genocide en apartheid. Ook waarheidsvinding en verzoening prijken prominent op haar staat van dienst. Zij is ook degene die de bijeenkomst op de Canadese begraafplaats heeft georganiseerd, mede namens de indianenstammen van de regio Curve Lake.

Excuses Canadese regering
De herdenkingsbijeenkomst vindt plaats op de dag dat de Canadese premier Stephen Harper in het openbaar excuses zal aanbieden voor de behandeling van indiaanse kinderen in de zogenaamde 'residential schools'. Vanaf de negentiende eeuw tot circa veertig jaar geleden werden in totaal 150.000 kinderen naar door de overheid gestichte christelijke scholen gestuurd. De kinderen werden daar onder meer geslagen als ze hun eigen taal spraken en
raakten verder getraumatiseerd door het verlies van contact met hun ouders. Onlangs werd een lijst met 28 massagraven met kinderen die op de residential schools overleden onthuld. Inheemse organisaties zijn bezorgd over de formulering van de excuses omdat zij daar vooraf niet in zijn gekend.

Het Nederlands Centrum voor Inheemse Volken (NCIV) deelt die bezorgdheid en hoopt dat de Canadese regering met de excuses ook daadwerkelijk een nieuwe periode inluidt waarin de inheemse bevolking recht wordt gedaan. Canada was een van de vier landen die vorig jaar in de Algemene Vergadering van de VN tegen de Verklaring over de Rechten van de Inheemse Volken stemde. Een erkenning van die verklaring zou een betekenisvolle volgende stap zijn.

Laura Catherine Marks is door indiaanse vertegenwoordigers voorgedragen als belangrijke informant voor de Canadese commissie die vorige week maandag begonnen is met een onderzoek naar de gevolgen van het beleid indiaanse kinderen naar residential schools te sturen en bij hun ouders weg te halen.

Behalve genodigden en pers is ook het publiek op 11 juni a.s. van harte welkom. Na de herdenkingsbijeenkomst biedt het Nationaal Bevrijdingsmuseum1944-1945 iedereen een bezoek aan het museum en een kopje koffie aan.

Herdenking George Taylor
Datum: 11 juni 2008
Tijd: 11.00 uur
Plaats: Canadian War Cemetery
Zevenheuvelenweg 38, Groesbeek

Voor meer inlichtingen over de herdenkingsbijeenkomst kan de pers terecht bij Laura Catherine Marks: 061.005.7806 of
lauracatherinemarks@gmail.com;
www.freewebs.com/thepathways

Amsterdam – Barrack Obama presenteert zich niet alleen als favoriet van de zwarte kiezer, maar ook van de Amerikaanse indianen, of zoals hij ze zelf noemt: de 'First Americans'. In zijn campagne heeft hij beloofd persoonlijk te zullen toezien op de verbetering van de omstandigheden in de indianenreservaten en op meer bescherming van de inheemse culturen.

Obama heeft tijdens zijn campagne al een plan van aanpak bekendgemaakt, genaamd 'uitgangspunten voor sterkere tribale samenlevingen'. Naast economische steun wil hij verbetering van onderwijs en gezondheidszorg voor de indiaanse Amerikanen. Daarnaast bepleit hij maatregelen voor het behoud van de inheemse culturen en wil hij speciale zorg voor de kwetsbare positie van indiaanse kinderen en vrouwen in de reservaten. Zijn meest opmerkelijke voorstellen zijn de aanstelling van een indiaanse beleidsadviseur in het Witte Huis en een 'Tribal G8', een jaarlijkse bijeenkomst met inheemse leiders om een nationale inheemse politiek te ontwikkelen.

In de vorige eeuw zijn de reservaten in de VS opgericht om de indianen voor uitroeiing te behoeden. Maar tegenwoordig zijn werkloosheid (plaatselijk 80%) en armoede (een kwart van hen leeft beneden de armoedegrens) hier wijdverbreid en ernstiger dan bij enige andere bevolkingsgroep. In het verleden is de Amerikaanse overheid niet in staat geweest om een bij de Native Americans passend beleid te voeren. De overheidssteun voor de reservaten werkt slecht: het geld komt niet goed terecht, en overheidsinstanties en inheemse leiders werken niet effectief samen. Obama wil als hij president wordt, deze impasse doorbreken. Hij is van plan zelf met de indiaanse leiders over de problemen te gaan praten, in plaats van dit aan het Bureau voor Indianenzaken over te laten, zoals de regering Bush doet.

Leo van der Vlist, directeur van het Nederlands Centrum voor Inheemse Volken (NCIV), meent dat het een sterk gebaar van Obama zou zijn, als hij tevens zou verklaren dat de Verenigde Staten de VN-Verklaring over de Rechten voor Inheemse Volken moeten uitvoeren. Deze Verklaring is in september 2007 door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties aangenomen, maar de VS was toen een van de vier tegenstemmers (met Australië, Nieuw-Zeeland en Canada). De VN-Verklaring roept de lidstaten onder meer op tot eerbiediging van de speciale rechten van inheemse volken op eigen land en cultuur.

Voor meer informatie : Joris Zee, tel 06 11274210
Lees ook : 'Obama en zijn plan voor de eerste Amerikanen' >>
door Joris Zee

Amsterdam, 25 januari 2008 - Almoustapha Alhacen uit Niger, voorzitter van de Toeareg organisatie Aghir komt naar Nederland om te vertellen over het verzet van zijn volk tegen de uraniumwinning in hun woongebied. Op maandagavond 28 januari spreekt hij in het Tropenmuseum in Amsterdam over de gevaren die de urianiummijnen veroorzaken voor gezondheid en welzijn van de Toeareg in het noorden van Niger.

Het gaat de Toeareg om het misbruik en de vervuiling van hun leefgebied. Hun gezondheid loopt gevaar door de vrijkomende straling. Hun rechten als bewoners worden niet erkend door de overheid. Zij worden buitengesloten bij het overleg over de mijnbouwplannen.

Dat is in strijd is met de VN-verklaring over de rechten van inheemse volken, die stelt dat inheemse volken vooraf geïnformeerd en in vrijheid toestemming moeten geven voor gebruik van hun grondgebied. De Toeareg worden bovendien niet gecompenseerd voor de schade aan hun woongebied en profiteren niet van de winsten van de mijnexploitanten. De Toeareg krijgen geen banen bij de mijnen, hooguit als bewaker.

Uraniumwinning is op veel plaatsen een ernstige bron van milieuvervuiling. Door de explosief gestegen prijzen van uranium zijn mijnbouwbedrijven uit de hele wereld op zoek naar nieuwe voorraden en vindplaatsen. Afrika wordt afgeschuimd en geplunderd door bedrijven uit China, Frankrijk, Canada, Rusland en Australië. Overheidscontrole is er nauwelijks, de bedrijven gaan als cowboys tekeer en trekken zich weinig aan van het milieu, de lokale bevolking, natuur en veiligheid.

De bijeenkomst op 28 januari gaat over grondstoffenwinning en de gevolgen voor de inheemse volken in Afrika, met de nadruk op de situatie in Niger en wordt mede georganiseerd door het Nederlands Centrum voor Inheemse Volken (NCIV) in samenwerking met WISE (initiatiefnemer), SOMO, NIZA, Laka en XminY.

28 januari - 19.30 uur | Tropeninstituut | Raadzaal | Mauritskade 63 | Amsterdam
Voor nadere informatie/afspraken voor interviews: Peer de Rijk, WISE Amsterdam, tel 06 20000 626, e-mail wiseamster@antenna.nl
Meer informatie over het programma >>

Amsterdam - Op 13 september 2007 heeft de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties in New York de Verklaring over de Rechten van Inheemse Volken aangenomen.

De Verklaring, die dient om de basale mensenrechten en fundamentele vrijheden van de naar schatting 370 miljoen inheemse mensen in de wereld te bevorderen en te beschermen werd aangenomen met een overweldigende meerderheid van stemmen: 143 voor, 4 tegen (Australië, Canada, Nieuw Zeeland en de Verenigde Staten) en 11 onthoudingen. Nederland stemde voor.

De Verklaring bevat een groot aantal rechten die voor het overleven van inheemse volken van cruciaal belang zijn zoals het recht op hun land en natuurlijke hulpbronnen, en het recht op zelfbeschikking.

Over deze Verklaring is ruim twee decennia onderhandeld binnen het VN systeem. Nadat de Verklaring op 29 juni 2006 was aangenomen door de VN Mensenrechtenraad, het hoogste mensenrechtenorgaan van de VN, was de verwachting dat de Verklaring onmiddellijk daarna door de Algemene Vergadering zou worden aangenomen.

Echter, door interventies die op het laatste moment geregisseerd werden door de invloedrijke westerse staten die nu tegen de Verklaring hebben gestemd, werd de stemming in december 2006 toch uitgesteld. Deze staten probeerden vervolgens het aannemen van de Verklaring alsnog te laten ontsporen door ingrijpende wijzigingen voor te stellen.

Het aannemen van de Verklaring met deze grote meerderheid is nu echter een duidelijke boodschap voor de gehele internationale gemeenschap – inclusief de staten die de Verklaring wilden ondermijnen - dat de rechten van inheemse volken niet apart staan of minder zijn dan de rechten van anderen, maar een integraal en essentieel onderdeel vormen van een universeel mensenrechtensysteem.

In een reactie stelde Les Malezer, als Voorzitter van de Wereldwijde Vergadering van Inheemse Volken: “De Verklaring geeft noch alleen het gezichtspunt van de Verenigde Naties weer, noch uitsluitend het gezichtspunt van inheemse volken. Het is een Verklaring die onze gezichtspunten en belangen combineert en de kaders voor de toekomst bepaalt. Het is een instrument voor vrede en gerechtigheid, gebaseerd op wederzijdse erkenning en wederzijds respect.”

Het Nederlands Centrum voor Inheemse Volken (NCIV) verwelkomt deze beslissing als een historische gebeurtenis die van vitaal belang is voor de waardigheid, het overleven en het welzijn van inheemse volken wereldwijd.

Omdat de Verklaring harmonieuze en op samenwerking gerichte betrekkingen tussen staten en inheemse volken aanmoedigt, roept het NCIV alle staten in de wereld op om zich in alle oprechtheid in te spannen om dit uiterst belangrijke mensenrechteninstrument in hun nationale wetten en praktijken uit te voeren.

Dit historische moment zou een stimulans moeten zijn om een nieuwe relatie met inheemse volken aan te gaan. Een relatie die is gebaseerd op de principiële verplichting tot het nakomen en beschermen van mensenrechten.

Als een onafhankelijke mensenrechten organisatie die zich toelegt op het bevorderen van de rechten van inheemse volken is het NCIV vanaf het begin tot aan de historische overwinning in de Algemene Vergadering actief bij dit proces betrokken geweest. Het NCIV is bijzonder verheugd dat een belangrijke doelstelling van ons internationale mensenrechtenwerk nu is bereikt.

De tekst van de verklaring en internationale persverklaringen zijn te vinden in het Dossier Verklaring van de Rechten van Inheemse Volken.

Meer informatie: Miriam Anne Frank in NYC (-6 uur t.o.v. Nederland)
T: ++ 1. 415 3702110 Email: reachmiriam@earthlink.net
of Leo van der Vlist
T: 020-6938625 of 06-12936948 Email: leo@nciv.net

Amsterdam - Op donderdag 9 Augustus 2007, de Internationale Dag van de Inheemse Volken, houden inheemse volken over de hele wereld ceremonies. Deze dienen ter ondersteuning van het aannemen van de 'Verklaring voor de Rechten van Inheemse Volken' door de Verenigde Naties.

Inheemse volken overal ter wereld hebben te kampen met onderdrukking, exploitatie, verdrijving van hun land en destructie van hun leefomgeving. Maar in toenemende mate verzetten zij zich hiertegen en komen zij op voor hun eigen rechten. Het Nederlands Centrum voor Inheemse Volken (NCIV) steunt hen al 35 jaar in deze rechtvaardige strijd.
Als de 'Verklaring voor de Rechten van Inheemse Volken' door de Verenigde Naties wordt aangenomen, zal dit een belangrijke overwinning zijn. Deze Verklaring wordt binnenkort op de Algemene Vergadering in stemming gebracht.

Ceremonies overal ter wereld
De inheemse organisatie Bangsa Adat Alifuru (Molukken) heeft samen met het NCIV het initiatief genomen om alle inheemse volken ter wereld op te roepen om op 9 augustus in hun woongebied een traditionele ceremonie te houden ter ondersteuning van de Verklaring. Met deze gelijktijdige ceremonies zullen de inheemse volken hun sterke onderlinge verbondenheid en eensgezindheid benadrukken.

Een groot aantal inheemse volken heeft inmiddels gehoor gegeven aan deze oproep. Een volledige lijst met deelnemende volken is te vinden op het digitale platform voor inheemse volken www.speaking4earth.net. Hier zullen ook beelden van ceremonies uit de hele wereld te zien zijn.

Ceremonie in Nederland
Onder de Vredesboom in Den Haag zullen de Alifuru een gezamenlijke ceremonie houden met vertegenwoordigers van o.a. Papua’s, Mapuche, Marrons en Turkana.

Locatie: Vredesboom in wijkpark Transvaal (Ingang Delftselaan, H. Costerstraat) in Den Haag
Tijdstip: donderdag 9 augustus, 17:00-18:30 uur
Contactpersoon: Leo van der Vlist, NCIV / Speaking4earth

Voor meer informatie:

Leo van der Vlist, directeur
Nederlands Centrum voor Inheemse Volken
tel: 020-6938625 / 06-12936948
e-mail: leo@nciv.net
www.speaking4earth.net

Amsterdam - De Gwich'in indiaan William Greenland reist momenteel door Europa om aandacht te vragen voor de bedreiging die de opwarming van de aarde vormt voor zijn volk. Van 29 mei t/m 3 juni is hij in Nederland.

De Gwich'in leven in Alaska en het aangrenzende deel van Canada*. Zij noemen zichzelf ‘de kariboe mensen’. Hun bestaan is nauw verbonden met de kariboe, die 75% van hun dieet uitmaakt en de Gwich'in verder kleding en gereedschap verschaft. Maar dit leven komt door de huidige zachte winters in gevaar: de rivieren en meren vriezen niet meer dicht, zodat de kariboes hun gewone trekroute niet meer kunnen volgen, en het gebied van de Gwich'in niet langer kunnen bereiken.

Met zijn Europese tour wil William Greenland aandacht vragen voor de situatie van de Gwich'in maar ook voor de invloed van klimaatverandering en oliewinning op andere inheemse volken in Canada. William Greenland heeft sinds 1991 zeer actief campagne gevoerd tegen de door de Verenigde Staten voorgenomen olieboringen in het Arctic National Wildlife Refuge in Alaska. Dit project ligt stil nadat het Congres voor uitstel van dit initiatief stemde.

William Greenland strijdt nu ook tegen een oliewinningsproject in Canada dat mens en milieu schaadt: dewinning van olie uit teerzanden in noordwest Alberta. Shell Canada is voor 60% eigenaar van dit project.

William Greenland is tijdens zijn verblijf in Nederland beschikbaar voor interviews. In de bijlagen vindt u een korte biografie van William Greenland en meer informatie over de Europese tour.

Het Nederlands Centrum voor Inheemse Volken (NCIV) coördineert zijn bezoek aan Nederland.

Voor meer informatie:

Leo van der Vlist, directeur
Nederlands Centrum voor Inheemse Volken
tel: 020-6938625 / 06-12936948
e-mail: leo@nciv.net

* Zie de kaart: www.gwichin.org/map-pch.pdf

Amsterdam - Het Tasmanian Aboriginal Centre uit Australië wil het Natural History Museum in Londen verbieden nog verder onderzoek te verrichten op de stoffelijke resten van Tasmaanse Aboriginals. Donderdag 22 februari komt deze zaak voor het Hooggerechtshof in Londen.

Het Londense museum heeft reeds toegegeven dat de stoffelijke resten van 17 Tasmaanse Aboriginals niet in Londen als museumstukken thuishoren. Het museum heeft zelfs al beloofd ze eind maart over te dragen aan het Tasmanian Aboriginal Centre als de bevoegde instantie voor een passend beheer ervan.

Maar alvorens de resten te repatriëren, wil het museum nog snel even wat wetenschappelijk onderzoek verrichten, onder andere naar het DNA.

Dit is nu juist waar de huidige Aboriginals bezwaar tegen hebben: stoffelijke resten van voorvaderen zijn voor hen heilig en dienen niet gebruikt te worden voor proeven door wetenschappers.

Omdat het museum, ondanks haar belofte de resten eind maart af te staan, op de valreep toch nog doorgaat met het onderzoek, zijn de Aboriginals naar de Britse rechtbank gestapt om dit te verbieden.

De uitspraak in deze rechtszaak wordt als cruciaal gezien voor alle inheemse volken waarvan zonder toestemming menselijke overblijfselen zijn weggenomen.

Voor meer informatie:

TAC: Annie Reynolds, annie.r@tacinc.com.au
TAC-advocaten in UK: Pia Sarma, psarma@fsilaw.co.uk

NHM: Dr Michael Dixon, director, m.dixon@nhm.ac.uk (cc to feedback@nhm.ac.uk)
tel.: +44 20 7942 5000
 
Regering UK: Rt Hon Tessa Jowell MP (Cultuur, media en sport)
tessa.jowell@culture.gsi.gov.uk en jowellt@parliament.uk

Australië: Les Malezer, voorzitter FAIRA
Tel.:+61 419 710 720
les.malezer@faira.org.au

Leo van der Vlist, directeur
Nederlands Centrum voor Inheemse Volken
tel: 020-6938625 / 06-12936948
e-mail: leo@nciv.net

Lees ook de brief die het NCIV stuurde naar Dr. Michael Dixon, directeur van het Museum.
Open brief >>

New York - Vertegenwoordigers van inheemse volken, aanwezig bij de VN in New York, zijn diep geschokt en reageerden woedend op de aanvaarding van een resolutie die de Algemene Vergadering oproept om de Universele Verklaring van de Rechten van de Inheemse Volken af te wijzen. “Dit besluit betekent onrecht en verraad voor 370 miljoen inheemse mensen die tot de meest gediscrimineerde en kwetsbare mensen ter wereld behoren,” zo klonk uit de bijeenkomst van inheemse vertegenwoordigers. 

Deze 'Universele Verklaring van de Rechten van de Inheemse Volken' regelt de minimale normen voor het overleven, de waardigheid en het welzijn van alle 5.000 inheemse volken ter wereld. De Verklaring bevat bepalingen over het recht op zelfbeschikking, het recht op eigen politieke, juridische, economische, sociale en culturele voorzieningen en het recht op land en natuurlijke hulpbronnen.

De nieuwe VN-Raad voor de Rechten van de Mens, het hoogste orgaan in de wereld op het gebied van mensenrechten, heeft de Verklaring tijdens zijn eerste zitting in juni 2006 aangenomen, en toen leek niets goedkeuring door de VN-leden nog in de weg te staan.

De resolutie die de VN nu oproept tegen te stemmen, werd ingediend door Namibië en kreeg afgelopen dinsdag de steun van vrijwel alle Afrikaanse landen. Sommige hiervan stemden in juni in de VN-Raad voor de Rechten van de Mens nog vóór de Verklaring. Met name Canada, de Verenigde Staten, Rusland en Nieuw-Zeeland hebben zich hevig tegen het aannemen van de verklaring verzet en druk uitgeoefend op de Afrikaanse landen.

Voor meer informatie:
Leo van der Vlist, directeur
Nederlands Centrum voor Inheemse Volken
tel: 020-6938625 / 06-12936948
e-mail: leo@nciv.net

Amsterdam - Op verschillende plekken in de wereld gaan de laatste oerbossen op legale manier voor de bijl, blijkt uit een gezamenlijk rapport van Greenpeace, Milieudefensie, Wereld Natuur Fonds, ICCO, NC - IUCN en NCIV.
In 10 cases worden bosdestructie en de daarmee gepaard gaande sociale misstanden geschetst. De cases laten zien dat wetgeving in veel gevallen geen garanties biedt voor duurzaam bosbeheer en sociale rechtvaardigheid.

De laatste jaren is terecht veel aandacht besteed aan de schadelijke gevolgen van illegale houtkap. Het uitbannen van dit criminele gedrag is belangrijk om de basisvoorwaarden voor duurzaam bosbeheer te creëren Maar Europese overheden moeten niet alleen illegaal hout weren.

De gezamenlijke NGOs roepen de Nederlandse overheid op vooral ook maatregelen te treffen die duurzaam bosbeheer bevorderen, zoals voor overheidsprojecten duurzaam gecertificeerd hout aanbesteden. Ook op de papier- en houtindustrie wordt een dringend beroep gedaan in te zetten op duurzaam bosbeheer en legaliteit slechts als basisvoorwaarde te hanteren. Alleen dan blijven de bossen op aarde behouden.

Idealiter zou legale kap duurzaamheid, rechtvaardigheid en transparantie waarborgen. De cases tonen een andere realiteit aan. Legaal bosbeheer brengt in deze gevallen bosdegradatie, ontbossing en inperking van mensenrechten en vrijheden met zich mee. Het rapport laat zien dat voor het bos en de mensen die van het bos afhankelijk zijn het niet veel verschil maakt of het gaat om goede boswetten die slecht worden nageleefd (illegale kap) of slechte boswetten die goed worden opgevolgd (legale kap).

De cases in het rapport spreken boekdelen. In Kameroen kunnen bedrijven met een kortlopende kapvergunning in korte tijd een stuk bos leegroven. In Indonesië gaan de laatste oerbossen legaal voor de bijl om plaats te maken voor palmolie en houtplantages voor de papierindustrie. De Surinaamse overheid heeft grote stukken land uitgedeeld aan Chinese houtkapbedrijven, zonder de inheemse bevolking op welke manier dan ook te informeren.
Maar ook in ontwikkelde gebieden als Finland, North Carolina, Amerika en Tasmanië, Australië, verdwijnen de laatste oerbossen zonder dat daarbij wetten worden overtreden. In Tasmanië worden de protesterende politici, omwonenden en milieuactivisten zelfs door het kapbedrijf als wetsovertreders voor het gerecht gesleept.

Woordvoerders zijn: Anne van Schaik (06 29593877, Milieudefensie) en Leo van der Vlist (06 12936948, NCIV). Belmond Tchoumba (CED) uit Kameroen en Rully Syumanda (WALHI) uit Indonesië zijn beschikbaar voor toelichting op de cases (vandaag op 06 29593877 en t/m vrijdag op 020 550733 bij Milieudefensie).