> Een correspondentie via email over een projectvoorstel voor Samburu vrouwen bracht Lmausan Lolkile en Miriam Winkel tijdens hun verblijf in Nederland naar het NCIV. De organisatie waarvoor beiden werken is de Samburu gemeenschapsorganisatie SEED, in Maralal, West Kenia.

> Bij deze gelegenheid overhandigen zij een envelop afkomstig van de Samburu vrouwen-organisatie SWAN. In het pakje zit naast een deel van de rapportage van een project tegen gendergerelateerd geweld gesteund door GRIP/NCIV een aantal veelkleurige handgemaakte kralensieraden.

> SWAN is een bekende organisatie aan het worden in de regio. SWAN, zo vertelt Miriam, zal ook hun lokale organisatie assisteren bij een project voor de Samburu vrouwen op het platteland rond Maralal die naast de traditionele veeteelt nu ook moestuinen willen gaan opzetten. Dat willen zij om de risico's van de veelteelt, nl. de vele en langdurige droogteperiodes en de veeroof door naburige volken, als bron van levensonderhoud te verkleinen. Daarbij is het zo dat de Samburu jongeren van tegenwoordig naast melk ook ander voedsel willen kunnen eten.

> Lmausan Lolkile is zo'n jongere. Nadat hij de basisschool had doorlopen is hij niet als zoveel anderen naar de stad gegaan om werk te zoeken maar is hij teruggekeerd naar zijn gemeenschap van herkomst. Hij heeft de Samburu status van moran, krijger, de periode voor jongens tussen kind en volwassen man, en werkt tegelijkertijd als projectmedewerker voor de gemeenschapsorganisatie. Dat wordt erg gewaardeerd door de ouderen, vertelt hij.

> Hij wil graag dat er bepaalde veranderingen komen in de manier van leven van de Samburu, maar zonder dat zij de Samburu identiteit verliezen. Zaken als onderworpenheid van vrouwen en genitale verminking van meisjes vindt hij niet meer van deze tijd. Lmausan vertelt dat de jongens de meisjes aanmoedigen weg te lopen als hun ouders hen willen laten besnijden.

> SEED wil dat alle kinderen naar school gaan zodat ze kunnen lezen, schrijven en rekenen, waardoor zij niet geïsoleerd blijven van de andere leden van de Keniase samenleving.

> Maar ook al verandert de leefwijze van de oorspronkelijk nomadisch veehoudende Samburu en zullen de vrouwen binnenkort groenten gaan verbouwen en al gaan de kinderen straks naar school, toch zal geen enkele Samburuvrouw of man zich een leven zonder vee kunnen voorstellen; want dat blijft gelden: zonder koeien ben je geen echte Samburu.

Tekst en foto: Angeline van Achterberg, Coordinator GRIP Fonds en regiomedewerker Afrika (maart - 2008)

^