Van 7 tot en met 13 mei 2001 kwamen in Panama Stad, Panama, meer dan honderd inheemse vertegenwoordigers bij elkaar voor de Millenniumconferentie voor Inheemse Volken.

Samen onderstreepten zij het grote belang van de mensenrechten van inheemse volken, met name het recht op zelfbeschikking.

De Millenniumconferentie werd georganiseerd door het Nederlands Centrum voor Inheemse Volken en de Panamese inheemse organisatie Napguana.

De eerste aanzet tot de Millenniumconferentie ontstond in 1999, toen inheemse vertegenwoordigers de VN verzochten om een evaluatie van het Decennium voor Inheemse Volken. De VN reageerde niet adequaat op het verzoek, waarna de inheemse vertegenwoordigers besloten het heft in eigen hand te nemen. Het resultaat was de conferentie in Panama, waarvoor inheemse volken zelf de vorm en de inhoud bepalen.

Het belangrijkste doel van de conferentie was de evaluatie van het Decennium van Inheemse Volken (1994-2004) zoals dat tot nu toe is vormgegeven. Daarbij hoorde ook het formuleren van (nieuwe) doelen voor de rest van het Decennium en daarna. Een tweede doel was de voorbereiding van de inheemse organisaties op de Wereldconferentie van de VN tegen Racisme, Vreemdelingenhaat en Aanverwante Discriminatie. Inheemse volken wilden duidelijk hun stem laten horen op deze bijeenkomst, die van 31 augustus tot en met 7 september 2001 in Zuid-Afrika werd gehouden. Ten slotte was de Millenniumconferentie een unieke gelegenheid voor inheemse volken om ervaringen uit te wisselen, nieuwe strategieën te ontwikkelen en aanbevelingen te formuleren.

Het gebeurt zelden dat inheemse volken elkaar op internationaal niveau kunnen ontmoeten zonder de inmenging van nationale overheden, die de internationale processen van de mensenrechten en milieu sterk domineren. De Millenniumconferentie kan daarom als een mijlpaal worden beschouwd.
Top