Kritiek op Wereldbank barst los

Het door BothENDS en het NCIV georganiseerde politiek café van 28 augustus jongstleden heeft het debat over het beleid van de Wereldbank ten aanzien van inheemse volken een krachtige impuls gegeven. Alle mogelijke betrokkenen bij het beleid van de Wereldbank over inheemse volken waren erbij. Grote publiekstrekker was Ad Melkert, die van de gelegenheid gebruik maakte om zich voor te bereiden op zijn mogelijke nieuwe functie bij de Wereldbank.

In het panel zaten een vertegenwoordiger van de Wereldbank, de Nederlandse mensenrechtenambassadeur van Buitenlandse Zaken, twee experts en een vertegenwoordiger van inheemse volken. Navin Rai van de Wereldbank opende het debat. Hij stelde dat bij de herziening van de voorgestelde nieuwe richtlijnen van de Wereldbank inheemse volken wel degelijk zijn geconsulteerd. Expert Tom Griffith van het Forest Peoples Programme reageerde daarop dat inheemse volken de bewuste voorgestelde richtlijnen verwerpen, omdat hun belangen daarin niet voldoende zijn gewaarborgd.

Een onderwerp dat herhaaldelijk ter sprake kwam, was de rol van nationale overheden. Het feit dat de Wereldbank haar geld ontvangt van nationale overheden, was voor zowel de Wereldbank als Renée Jones-Bos, de mensenrechtenambassadeur van het Ministerie van Buitenlandse Zaken, reden om het lenen van dit geld altijd via nationale overheden te laten verlopen. Maar Victor Kaisiepo, vertegenwoordiger van de Papoea’s in Europa, wierp tegen dat hij in dit opzicht totaal geen vertrouwen heeft in nationale overheden.
Debatleider Lennart Booij riep de vraag op of het niet beter zou zijn het geld voor projecten direct aan inheemse volken uit te lenen. Hoewel Navin Rai toegaf dat de Wereldbank graag haar doelgroepen zou willen bereiken, wilde hij op deze vraag geen positief antwoord geven.

In het tweede deel van het politiek café werd deelnemers uit de zaal gevraagd aanbevelingen te doen over het beleid van de Wereldbank ten aanzien van inheemse volken. Deze aanbevelingen zouden worden verzameld en de volgende dag in een groeps-email naar de directeur van de Wereldbank worden gestuurd. Er kwamen veel voorstellen, zoals het aanstellen van een Permanente Adviseur Inheemse Volken binnen de Wereldbank en het vrijmaken van geld voor deskundigheidsbevordering van inheemse vertegenwoordigers.

Duidelijk werd hiermee dat de Wereldbank nog veel zou moeten doen om de rechten van inheemse volken te eerbiedigen. De - naar alle waarschijnlijkheid - toekomstige Executive Director van de Wereldbank Ad Melkert, werd gevraagd de bijeenkomst af te sluiten. Melkert bedankte BothENDS en het NCIV voor het opzetten van het debat en gaf te kennen dat hij deze avond vooral goed had geluisterd. Maar toen hem werd gevraagd om toch iets persoonlijks naar voren te brengen, antwoordde hij dat hij vooral het spanningsveld tussen het beleid in New York en de realiteit van inheemse volken een belangrijk aandachtspunt vond. Een goed beleid van de Wereldbank is één ding, maar een goede implementatie van dat beleid is een tweede.

Klik hier voor een uitgebreid engelstalig verslag

Top